Kusursuz olsaydık başkalarının kusurlarını bulup çıkartmaya bu kadar meraklı olmazdık. Kızıl derililer şöyle dua edermiş;" Allahım başkaları hakkında hüküm vermeden önce beni onun pabuçlarının içinde otuz gün dolaştır "!!!!!! bana göre bu dua çok üstün bir iç görü süzgecinden geçmiş bir yaklaşımın ifadesidir.
Mevlana der ki : “ne mutlu o kişiye ki kendi ayıbını görür’’
Asıl DOSTLAR !!başkalarının kusurunu görerek kendi kusurunu düzeltmeye çalışır ve iğneyi kendisine, çuvaldızı başkasına batırma” sevgisine ulaşır. Kendimizdeki merteği görmezlikten geliriz. Ama başkalarının saman çöpü kadar hatalarıyla uğraşırız.

Ne mutlu kendi hatalarını görüp de başkalarının hatalarıyla uğraşmayanlara !